AVM Unni
AVM Unni Archives

കലാഭവന്റെ വേദികളിലൂടെ ശ്രദ്ധ നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന യുവ കലാകാരന്മാരിൽ ഒരാളാണ് മണി. ഖത്തറിലെ കലാപരിപാടിക്കെത്തിയ മണിയുടെ അവതരണത്തിൽ പ്രേക്ഷകരെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ പ്രാസാവതരണവും അസാധാരണമായ ശബ്ദാനുകരണ ശേഷിയുമാണ്.

മിമിക്രിയുടെ തിരക്കേറിയ ലോകത്ത് മറ്റാരും പരീക്ഷിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനാണ് മണിയുടെ ശ്രമം. അതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണമാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രാസം. മലയാളത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അതിവേഗത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ നമ്പർ ഒരു ദിവസം കൊണ്ടുണ്ടായതല്ല. ദീർഘമായ ആലോചനയുടെയും നിരന്തര പരിശീലനത്തിന്റെയും ഫലമാണ് അത്. മലയാളത്തിലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ച് കൂടുതൽ വിപുലമായ പ്രാസരചനകൾ തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, ഭാവിയിൽ ഒരു അരമണിക്കൂറോളം നീളുന്ന പ്രാസാവതരണം നടത്തുകയെന്നത് തന്റെ ആഗ്രഹമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

സ്വന്തം കലാപ്രയാണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മിമിക്രിയിലേക്കുള്ള യാത്ര വളരെ സ്വാഭാവികമായിരുന്നുവെന്നാണ് മണിയുടെ ഓർമ്മ. സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിൽ കായികരംഗത്തായിരുന്നു കൂടുതൽ താൽപര്യം. സംസ്ഥാനതല മത്സരങ്ങളിൽ സമ്മാനങ്ങൾ നേടിയ അനുഭവവുമുണ്ട്. പിന്നീട് പാട്ടിലേക്കും സംഗീതത്തിലേക്കും തിരിഞ്ഞു. ആ വഴികളിലൂടെയാണ് ശബ്ദങ്ങളുടെ ലോകം അദ്ദേഹത്തെ മിമിക്രിയിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.

കലാഭവനിലെത്തിയ കഥയും കൗതുകകരമാണ്. ഗാനമേളകളുടെ ഇടവേളകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് മണിക്കൂറുകളോളം പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന കാലത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനം കലാഭവനിലെ ചിലരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് ലഭിച്ച അവസരങ്ങളിലൂടെയാണ് കലാഭവൻ മിമിക്സ് പരേഡിന്റെ ഭാഗമാകുന്നത്. ഇന്ന് “മിമിക്രി കലാകാരൻ മണി” എന്നതിലുപരി “കലാഭവൻ ആർട്ടിസ്റ്റ് മണി” എന്ന വിശേഷണം ലഭിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം അഭിമാനം കാണുന്നു.

ആ വിജയത്തിന്റെ ക്രെഡിറ്റ് സ്വന്തം കഴിവിന് മാത്രമായി നൽകാൻ മണി തയ്യാറല്ല. സഹപ്രവർത്തകരുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും പിന്തുണയും നിർദേശങ്ങളും കൊണ്ടാണ് തന്റെ പരിപാടികൾ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഒരു ഐറ്റം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പോലും കൂട്ടായ ചർച്ചകൾക്കും തിരുത്തലുകൾക്കും വലിയ പങ്കുണ്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഭവം.

മിമിക്രിയെ വെറും തമാശയോ വിനോദമോ ആയി മാത്രം കാണരുതെന്നും മണി കരുതുന്നു. കഠിനാധ്വാനത്തിന് ശേഷം വീട്ടിലെത്തുന്ന ഒരാൾക്ക് കുറച്ചുനേരം ചിരിക്കാനും മനസ്സിന് ആശ്വാസം ലഭിക്കാനും മിമിക്രി സഹായിക്കാം. അതുതന്നെ സമൂഹത്തിനുള്ള ഒരു സേവനമാണെന്ന നിലപാടാണ് അദ്ദേഹത്തിനുള്ളത്.

അതോടൊപ്പം സമൂഹത്തിലെ ചില തെറ്റായ പ്രവണതകളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ള ശേഷിയും മിമിക്രിക്കുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ കാണുന്ന ശീലങ്ങളെയും സാമൂഹിക വൈകല്യങ്ങളെയും വേദിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകർ സ്വയം തിരിച്ചറിയുകയും ചില തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് മാറിനിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യാം. അതിനാൽ ചിരിയുടെ പിന്നിൽ ഒരു ഗുണപാഠം കൂടി ഉണ്ടാകണമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുന്നു.

മിമിക്രിയിലേക്ക് പുതുതായി എത്തുന്ന കലാകാരന്മാർക്ക് പറയാനുള്ളത് ഒരേയൊരു കാര്യമാണ് — കഠിനാധ്വാനം. പുറമേ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ എളുപ്പമെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ കലാരൂപം യഥാർത്ഥത്തിൽ വലിയ പരിശീലനവും നിരന്തരമായ പരിശ്രമവും ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്. ഓരോ വാക്കിനും ശബ്ദത്തിനും പിന്നിൽ മണിക്കൂറുകളുടെ അധ്വാനമുണ്ട്.

വേദിയിൽ പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിക്കുന്ന ഈ യുവ കലാകാരന്റെ വാക്കുകളിൽ തെളിയുന്നത് ആത്മവിശ്വാസവും കലാരൂപത്തോടുള്ള സ്നേഹവും സമർപ്പണവുമാണ്. മിമിക്രി വെറും ചിരി മാത്രമല്ല, മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു മാറ്റമെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കലാരൂപമാണെന്ന വിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാഷണത്തിലുടനീളം പ്രകടമാണ്.

ഈ സംഭാഷണം നടന്ന സമയത്ത് മണി കലാഭവനിലെ ശ്രദ്ധേയനായ ഒരു യുവ മിമിക്രി കലാകാരൻ മാത്രമായിരുന്നു. പിന്നീട് മലയാള സിനിമയിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയ അഭിനേതാക്കളിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം വളർന്നു. നായകനായും സ്വഭാവനടനായും ഗായകനായും മലയാളികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇടം നേടിയ കലാഭവൻ മണിയുടെ ആദ്യത്തെ വീഡിയോ അഭിമുഖമാണിത്. എ.വി.എം. ഉണ്ണി രേഖപ്പെടുത്തിയ ഈ സംഭാഷണം, ഒരു കലാകാരന്റെ ഉയർച്ചയ്ക്ക് മുമ്പുള്ള സ്വപ്നങ്ങളെയും ആത്മവിശ്വാസത്തെയും അടുത്തറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന അപൂർവ ആർക്കൈവൽ രേഖ കൂടിയാണ്.

അഭിമുഖം കാണാം

Kalabhavan Troop in Qatar 1992 Kalabhavan Mani's first gulf trip

1992ൽ ഖത്തറിലെത്തിയ കലാഭവൻ ട്രൂപ്പ്. നിൽക്കുന്നതിൽ വലത്ത് നിന്ന് അഞ്ചാമത് കലാഭവൻ മണിയെ കാണാം.

2020 ആഗസ്റ്റിൽ AVM Unni Archives കലാഭവൻ മണിയുടെ ആദ്യ അഭിമുഖം പുറത്ത് വിട്ടപ്പോൾ മണിയുടെ സഹോദരൻ ആർ എൽ വി രാമകൃഷ്ണൻ ഫേസ്ബുക്കിൽ പങ്കു വെച്ച കുറിപ്പ്:

“1992 ൽ ഖത്തറിൽ ഒരു പരിപാടിയ്ക്കായി മണി ചേട്ടൻ പോയപ്പോൾ എ.വി.എം ഉണ്ണി ഇക്കയുമായി നടത്തിയ ഒരു അഭിമുഖം ഞാൻ ഫേയ്സ്ബുക്കിൽ അപ് ലോഡ് ചെയ്തിരുന്നു. അത് കണ്ടിട്ട് ധാരാളം ആളുകൾ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കലാകാരന്മാർ. കാരണം ആ അഭിമുഖം എല്ലാ കലാകാരന്മാർക്കും ഒരു ഉത്തേജനമായി. താൻ ആരാലും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് ഏതോ ഒരു സുന്ദര നിമിഷത്തിൽ നടത്തിയ ആ അഭിമുഖത്തിലെ പൊന്നായ വാക്കുകൾ. ഇന്ന് കേരളം നെഞ്ചിലേറ്റിയിരിക്കുന്നു… ചേട്ടന്റെ വിയോഗ ശേഷം ചേട്ടന്റെ സിനിമകൾ കാണാനോ ആ ഡയലോഗുകൾ കേൾക്കുവാനോ ഇന്നും എനിക്ക് ശക്തി കിട്ടിയിട്ടില്ല. എങ്ങാനും കണ്ടു പോയാൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ് അപ്പോഴുണ്ടാവുക. ചേട്ടൻ നമ്മളെ വിട്ടു പോയി എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ വിശ്വസിക്കാൻ ഇന്നും പറ്റുന്നില്ല.. ഷൂട്ടിംങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തും എന്ന തോന്നൽ അതാണ് ഇന്നും മനസ്സ് നിറയെ. ഇന്ന് ആ പഴയ അഭിമുഖത്തിന്റെ വീഡിയോ ഖത്തറിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ചാലക്കുടിക്കടുത്ത് മുരിങ്ങൂർ സ്വദേശിയായ ഡിക്സൺ എനിക്ക് അയച്ചു തന്നത് കാണാനിടയായി. ശ്രീ എ.വി.എം ഉണ്ണി ഇക്ക നടത്തിയ ആ അഭിമുഖം കാണുമ്പോൾ നമ്മളിലെ കലാകാരൻ തീർച്ചയായും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും. വളരെ കുട്ടി കാലത്ത് തന്നെ ചേട്ടൻ എപ്പോഴും പറയും നമ്മുക്ക് നന്നാവണം. നമ്മുടെ ദാരിദ്രമൊക്കെ മാറ്റണം. നമ്മൾ വലിയ കലാകാരന്മാരാകുമ്പോൾ നമ്മുക്ക് സമൂഹത്തിൽ നല്ല വിലയുണ്ടാകും. അതിന് കഠിന പരിശ്രമം വേണം എന്നൊക്കെ. ആ വാക്കുകളിലൂടെ ഒരടി പതറാതെയാണ് ഇന്നും എന്റെ സഞ്ചാരം. കലയും കായികവും ഒരുപോലെ കൊണ്ടുപോയിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു ചേട്ടൻ. ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ഒരു കായിക താരം തന്നെയായിരുന്നു മണി ചേട്ടൻ.. 100 മീറ്റർ ഓട്ടം, 4 x 100 റിലേ , ഹഡീൽസ് , ഫുട്ബോൾ എന്നിവയിലൊക്കെ സംസ്ഥാന തലത്തിൽ വരെ സമ്മാനങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ നല്ലൊരു എൻ.സി. സി.കേഡറ്റ് കൂടിയായിന്നു.പിന്നീട് മണി ചേട്ടൻ മിമിക്രിയും മോണോ ആക്ടും നാടൻ പാട്ടും ആയി മുന്നേറി. എന്നിലെ കലാകാരന് ഏറ്റവും അടിസ്ഥാന കളരി തന്നെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ദരിദ്രകുടുംബവും എന്റെ സഹോദരന്റെ കലാ രംഗത്തെ കയ്പും മധുരവും കലർന്ന ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ.. കലാ രംഗത്ത് ചേട്ടൻ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപാടുകൾ എത്രയെന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞ ഒരു കലാകാരനാണ് ഞാൻ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ കലയുടെ രംഗവേദിയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കണമെന്ന ശക്തമായ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും ഉള്ളിലുള്ളത്. കല ഉള്ളിൽ ഉള്ളതു കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഇന്ന് ജീവിതത്തിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നതും തുടർന്ന് ജീവിക്കുന്നതും. നശിച്ചു പോയ കോശങ്ങൾക്ക് പുനർജീവനം നൽകുന്ന മരുന്നു പോലെയാണ് ഇന്നെന്റെ കല. ചെറുപ്പത്തിലെ നൃത്ത കളരികൾ,ആർ.എൽ.വി , കേരള കലാമണ്ഡലം തുടങ്ങിയ കളരികളിലെല്ലാം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കലാഭവൻ മണിയെന്ന പച്ചയായ അനുഭവ കളരിയാണ് ഇന്നെന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കളരി. തീച്ചൂളയിൽ ഉരുക്കിയ ദ്രവം മൂശയിൽ ഒഴിച്ച് പുതു സൃഷ്ടികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന പോലെ മണി ചേട്ടൻ തന്റേതായ ഓരോ സൃഷ്ടികൾ ഉണ്ടാക്കിയത് കണ്ടറിയാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി.അതെ എന്റെ സഹോദരൻ എനിക്ക് വെറും ചേട്ടനല്ല മറിച്ച് അച്ഛനും ഗുരുവും കൂടിയാണ്. ചേട്ടൻ കുട്ടി കാലത്ത് എന്നോട് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ചേട്ടന് ഞാൻ കൊടുത്ത വാക്കുകൾ ഇന്നും അത് പാലിച്ച് കലാ രംഗത്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. കലാകാരന്മാർ നിറഞ്ഞ കുടുംബത്തിലേക്ക് കലയിൽ ഒരു ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി വരുന്നത് കാണാൻ എന്റെ ചേട്ടൻ ഇല്ലാതായി. ചേട്ടൻ അകലങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരിക്കും ഡോക്ടറേറ്റ് കിട്ടിയത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഈ അനിയന്റെ വേദന. ഓരോ വിജയങ്ങൾ നേടുമ്പോഴും ചേട്ടന്റെ അടുത്തു വന്ന് പറയുമ്പോൾ ചേട്ടൻ കെട്ടിപിടിച്ച് അഭിനന്ദിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സുഖം അതല്ലാതെ കൂടുതലൊന്നും ഞാനെന്റെ സഹോദരനിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. ഇന്ന് ഈ അഭിമുഖം കണ്ടപ്പോൾ കുറച്ചു ദിവസമായി കാൽമുട്ട് വേദനയായി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാതെ മാറി നിന്ന ഞാൻ കുറേ അധിക സമയം നൃത്തം ചെയ്തു. വേദനകൾ എവിടെ പോയി എന്നറിഞ്ഞില്ല. ചില സമയങ്ങളിൽ മനസ്സിന്റെ വേദന ശരീരത്തിന്റെ വേദനയേക്കാൾ ഒന്നുമല്ലാതാക്കുന്ന അവസ്ഥ. ചേട്ടൻ നേരിട്ട് വന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറയും പോലെ “പരിശ്രമിക്കണം … കലയിൽ വല്യ ആളാകണം. തളരരുത്.. പുതുമകൾ ഉണ്ടാക്കിയാൽ മാത്രമെ ഒരു കലാകാരൻ ജനഹൃദയങ്ങളിൽ ജീവിക്കുകയുള്ളൂ.. “അതെ ചേട്ടാ … ചേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ വളരെ അർത്ഥവത്താണ് .ചേട്ടൻ എന്നോ ലോകത്തിന്റെ ഏതോ കോണിലിരുന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇന്ന് കലാകാരന്മാർ നെഞ്ചിലേറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഞാനും ചേട്ടനു വാക്കു തന്ന പോലെ എന്നാലാവുംവിധം പരിശ്രമിക്കാം… വീഴാതെ… നോക്കണ…”

screenshot of facebook post by rlv ramakrishnan

കലാഭവൻ മണിയുടെ ആദ്യ അഭിമുഖം കണ്ട സഹോദരൻ ആർ എൽ വി രാമകൃഷ്‌ണന്റെ പ്രതികരണം. ഖത്തറിലെ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ Malayalam 98.6 FMനു നൽകിയ അഭിമുഖം.

In Brief: Recorded in Doha in 1992 during a Kalabhavan stage show, this earliest known interview captures Kalabhavan Mani before fame, speaking about his humble origins, love of sports, and journey through mimicry at Cochin Kalabhavan; when the video resurfaced in 2020, his brother R.L.V. Ramakrishnan wrote movingly on Facebook about how it reignited his own artistic resolve, describing Mani as father figure and guru whose childhood pledge to overcome poverty through relentless dedication shaped both their lives — and expressing quiet grief that his brother did not live to see him earn his doctorate in the arts.